Vorig jaar augustus was de tewaterlating van onze boot TREES. Dit voorjaar bleek echter de mast gescheurd, reparaties volgden.

Maar nu, staan de zeilen erop en vaart Lief haar morgen naar Friesland. Binnenkort kun je ons zien zeilen op de Friese Meren, ahoy!

ahoy!

August last year was the launching of our boat TREES. This spring showed that the mast was torn, repairs followed.

But now, the sails are on and tomorrow Love will sail her to Friesland. Soon you will see us sailing on the Frisian lakes, ahoy!

Het nieuwe onderwerp voor komende zaterdag is hand of handen. Handen die aanraken, maken, strelen, ontvangen, geven. Ik vind het een prachtig onderwerp.

De foto's zijn uitsnedes uit het boek 100×100 van Truus Groen, waarin honderd portretten van honderdjarigen. 

hands

The new subject for next saturday is hand or hands. Hands touch, create, caress, receive, give. I think it is a great subject.

The pictures are cropped images from the book 100×100 of Truus Groen, in which one hundred portraits of centenarians.

Soms vallen dingen op zijn plek.

Beide afbeeldingen vond ik afzonderlijk van elkaar met weken tussentijd. Ze zijn van twee zeer verschillende kunstenaars. Afzonderlijk bewonderd en gekoesterd, maar zo bij elkaar nog fijner.

Bovenste: Jim Denevan.

Onderste: Susie Cow.

Het woord ‘bijna’ wordt tegenwoordig vaak vervangen door het woord ‘haast’, terwijl ik dat minder mooi vind. Ik betrap me erop dat ik bij het voorlezen het woord ‘haast’ al automatisch vervang door bijna, want dat wordt er meestal ook mee bedoelt. Dat er nog maar weinig aan ontbreekt ofzo, terwijl ‘haast’ toch meer te maken heeft met snelheid en voortmaken.

Wanneer ik op TV oude beelden zie van een interview luister ik bewonderend naar het ouderwetse taalgebruik. Zoals ik ook geniet van de ‘vernederlandsing’ van Engelse woorden door de Belgen. Taal is levend en aan verandering onderhevig, maar tegenwoordig soms ronduit lelijk. Vind ik. Ik die haast heb en bijna klaar is met weer een hoofdstuk van het theorieboek in wording. Werken en spelen met taal, ik vind het moeilijk, maar ook erg leuk!

Afgelopen vrijdag was de vierde en laatste les van het eerste blok ‘ik teken ik’. Deze laatste keer was een vrolijke en chaotische. Met muziek van MJ en iedereen druk met het uitzoeken en snijden van de vellen voor de passepartout. Alle kinderen kozen de kleur die ze het mooiste vonden, zonder naar de gebruikte kleuren van hun werk te kijken. Maar dat pakte verrassend vaak heel goed uit. Al viel het snijden zelf ze niet mee….

Eenmaal klaar hebben we gezamenlijk het werk bekeken. Erop terugkijkend vonden de kinderen de opdrachten best moeilijk, maar het uiteindelijke resultaat toch heel goed gelukt.

Hier het resultaat van onze J. van 9 jaar.

Gisteren was alweer de derde les dat een 12-tal kinderen van de groepen 5 tot en met 8 een zelfportret tekenden. Deze keer een portret van ‘later’. Hoe zien ze er dan uit? Wat doen ze, wat zijn ze, wat hebben ze? Gewerkt werd met waskrijt en wat is dat toch een fantastisch materiaal. Mooie kleuren, zeker als er lagen over elkaar aanbracht worden.

Enkele kinderen waren voor het einde van de les klaar en tekenden, op mijn verzoek, een baby Sint. Hierbij één van die tekeningen.

Volgende week is een uitloopweek. Dan kunnen de kinderen nog aan hun drie gemaakte portretten werken en gaan we passepartouts snijden. Fijn weekend!